قرار بود این پست جوابیه ای باشد برای یک نفر ! برای کسی که جسم و روحش به خاطر یک سیلی ، سیلابی از حرص و آز و غرض و کینه شد ... راستش پشیمان شدم . حرف های من چه تند و گزنده باشد چه آرام و ملتمسانه توفیری در احوالات ایشان نخواهد داشت . هر دو صورت را که حساب کند من کوچک تر از آن هستم که فکر ایشان را مشغول کنم ... برای همین سعی کردم کسی را پیدا کنم که از ایشان بزرگ تر باشد و یا بهتر بگویم قابل مقایسه با ایشان نباشد . از دایی وسطی مشورت خواستم . اون با من کمی قهر بود . البته این استنباط من بود . گذشت تا اینکه یک شب چشمان ترم خورد به نوشته ای از دایی وسطی ... گفتم ای والله زدی وسط خال . آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم . سریع تایپ کردم و گذاشتم جایی که شاید چند چشم اضافه تر آن را بخواند .ان شالله که خدا همه ما را به راه راست هدایت کند .

وصیت نامه دایی وسطی

بسم الله الرحمن الرحیم

خدایا می دانم که مرگ تقدیری است الهی ، هیچ کس قادر به فرار از آن نیست . بنابراین هرلحظه امکان دارد مرگ من فرا رسد . ولی خدایا تو را به عزت و جلالت قسم می دهم که توفیق قدم نهادن در همان راهی که مولایم آقا امام حسین (ع) و فرزندش امام امت در آن راه قدم گذاشت ، بدهی و در آخر مانند امام حسین شهید بشوم ، به خدا دوست ندارم که در بستر بمیرم که این مردن دراین زمان ننگ است برای من .اگر شهید شوم به آرزویم رسیده ام و اگر در بستر مردم دوست ندارم برای من ختم بگیرید حتی برایم گریه کنید

خدایا پروردگارا به پهلوی شکسته فاطمه زهرا و به رگ های بریده شده ی آقا امام حسین و به فرق شکافته مولا علی و به مظلومیت امام حسن سوگند می دهم که شهادت در راه اسلام را به من هر چه زودتر عنایت بفرما.

دیگر تحمل من تمام شده است . دیگر تحمل این زندگی مادی را ندارم . دنیایی که دلبستگی های غیرالهی در آن فراوان است . آری شهادت چیزی نیست که نصیب هرکس و ناکسی شود ولی از خداوند عاجزانه تقاضا دارم که من را موفق به تهذیب نفس گرداند و بعد از آن شهادت را نصیبم گرداند .

ضمنا وصیت دیگرم این است که " امام امت " را تنها نگذارید و در مسائل جبهه و مسائل سیاسی و عبادی بی تفاوت نباشید و دست های مرموز دشمنان و خط های انحرافی و التقاطی را بشناسید که آن ها از کافران خطرناک ترند .

والسلام علی من اتبع الهدی

شب پنج شنبه تاریخ 7/5/66

....

شادی روح همه شهدا سه صلوات بفرستید .

یا علی