تنها در تاریکی

خیلی کم  پیدا می شوند کسانی که به قول فریبرز عرب نیا آدم ها پر مایه ای باشند . البته این لفظ پرمایه را عرب نیا برای منتقدان سینما به کار برده  و فی الواقع پرمایه هم نیست و بی مایه است. یادم می آید در جایی از یکی از منتقدان به عنوان منتقد کم مایه اسم برد که با تعجب مجری برنامه روبرو شد . آن جا که مجری پرسید چرا این یکی را گفتی کم مایه که در جواب شنید که این منتقد آخری چیزکی درباره نقد سینما می داند .

...

در یکی از سخنرانی ها رهبری  از نخبگان خواستند همانند یک شطرنج باز عمل کنند و حرکات بعدی دشمن را حدس زده و براساس آن برنامه ریزی کنند . و من نمی دانم آن هایی که در جلسات رهبری کاغذ و قلم دارند چه چیزی را یادداشت می کنند که در عمل برخلاف مواضع ایشان رفتار می کنند . مثال ها فراوان است . آخرین آن ها نامه یکی از مسئولان فرهنگی به رئیس جشنواره کن و همدردی با لارنس فون تریه کارگردان فیلم ضدمسیح بود که ... بی خیال . این ها را گفتم تا اشاره ای داشته باشم به نقش رضا امیرخانی در جامعه امروز ما ...

جانستان کابلستان اثر جدید رضا امیرخانی ... سفر امیرخانی به همراه خانواده با افغانستان ... وقتی حتی در نوک قله دماوند هم آسایش نداری پس باید به جایی امن ! پناه ببری ؛ افغانستان . تا الان یک سوم از کتاب را خوانده ام و نمی توانم نقدی جدی بر کتاب داشته باشم .ولی نکته ای در کتاب هست که دوست دارم به آن اشاره کنم . تلویزیون بارها مستندهای مختلفی از صعود کوه نورد های ایرانی به قلل مرتفع جهان پخش کرده است ولی روایتی که امیرخانی از صعود های موفق و ناموفق خود داشته است بر تمامی آن ها می چربد . همین یک مورد می ارزد برای من به کل  نفحات نفتی که اصلا دوستش نداشتم و حجم زیادی از آن هنوز دست نخورده باقی مانده است .

...

رضا امیرخانی خوب نوشتن را می داند . این یعنی نویسنده ی پر مایه ای است . هر چقدر هم با بعضی دیدگاه های او مخالف باشی وقتی از نزدیک او را ببینی همه آن ها رنگ می بازد . در بین همه متظاهران روشنفکر و غیر روشنفکر پر مدعا  ، رضا امیرخانی خودش هست . وقتی با او ملاقات می کنی و دقایقی با او همکلام می شوی خواهی فهمید که او با هم رتبه های خود فرق دارد . در مقابل این همه دشمن دانا ، امیرخانی را می توان جز معدود دوستان دانا حساب کرد . رضا امیرخانی یک شطرنج باز واقعی است . او درست همان جایی است که باید باشد .